Şımarık kendini beğenmiş değil,
Olgun kadınlar.

Hayatta bir çok şeyi görmüş, gözlemlemiş.
Kendini yetiştirmiş...
Gülümsemeyi,
Mütevazı olmayı,
Acılarına kalkan etmiş...

Hani şöyle ciddi, temiz duygularla baksan yüreğine,
O masum, saf ve temiz kız çocuğunu görürsün...
Yıllar geçmiş üstünden ama o çocuk hala orada.
Sadece büyümüş.

Bir yastığın yumuşaklığında…
Bir kahvenin kokusunda,
Bir şarkının mısralarında,
Bir müziğin nağmelerinin sıcaklığında huzur bulmuş.

Kavgada susmuş,
Sevdiklerine küsmüş,
Değer verdiklerine incinmiş olsa da...
Hayata hep iyi niyetle, güzel bakmış.

Her düştüğünde,
Her yıkıldığında daha da güçlü kalkmış kadınlar...

Çünkü bilirler...
Kırılmak, kırmaktan daha asildir.
Susmak, bağırmaktan daha gürültülüdür.
Affetmek, unutmaktan daha güçlüdür.

Ve daima...
Her şeyin en güzelini ve en iyisini hak ederler.
Çünkü en zorunu gördüler de ondan.
Çünkü en kötüsünü yaşadılar da ondan.
Çünkü vazgeçmediler de ondan.

Olgun kadın dediğin...
Fırtınadan sonra açan çiçektir.
Kokusuyla değil, köküyle durur.
Dinçer Dayı