Dayım, Sefer,

Sevmedi hiç bir şeyi onu sevdiği kadar
Sorsan kabul etmezdi olmaz derdi o kadar

Başucunda uyurdu bir paket sigaranın
Bilmeden olduğunu en yakın düşmanının

Altı yaşında iken annesini kaybetti
Çocukluğunu koyun peşlerinde tüketti

O günlerden başladı çobanlık ve sigara
Teyzesi çocuksuzdu, evlatlık oldu ona

Öksüz kaldığı için sigara hoş görüldü
Ne olacaktı yani içince ölür müydü?

Hem sonra nasıl olsun dağda geçsindi zaman
İçive(r)sindi işte oyalanırdı çoban

Çocuk çobandı ama büyümeliydi erken
O da büyüdü hızla, yaban rençberlik derken

En erken o uyandı en iyi çift o sürdü
Köy Kahvesi önünden bir çalımla yürürdü

Pala derlerdi ona bıyıklardan ötürü
Sırtında kepeneği ayağında poturu

Kızıklı işi kostak sedef kakma bıçağı
Dört mevsim yabanlarda yukarı ve aşağı

Yaşı geldi evlendi yan köyden bir öksüzle
Büyüdüler beraber çocuklar büyüttüler

Neşelendi sigara üzüldü çok sigara
Duman içinde hayat içer zengin fukara

Çocukları çok sevdi Sefer Dayı derlerdi
Kahve önünde akşam tüm çocuklar beklerdi

Şakalar yapardı tek perdelik oyuncuklar
Sonra kovalanırdı evlerine çocuklar

Her türlü eğlencesi sigarasıydı yalın
Gündüz çift çubuk gece arkasında koyunun

Uyursan zarar yapar dalar bahçeye bağa
Uyanık kalmak için ha babam ha sigara

Yıllarca verem çekti öksürük dermansızlık
Denedi yapamadı dumana vefasızlık

Bırakmadı peşini türlü rahatsızlıklar
Güneş doğmadan koştu sağılmalı hayvanlar

Onunla yaşadı hep bir gün onunla öldü
Daha gençti nispeten selviliğe gömüldü

Bu şiir bu toprakta yaşayan insanların
Genel yaşantısıdır aynı dem doğanların

Bu toprağın insanı onunla yoğrulurdu
Ekmeğini ekerek biçerek yoğururdu

Benim dayım da bu köy ve bu yalçın dağların
Çiftçi efendisiydi o eski zamanların…

Alpsln AŞÇI
051200 TEM 26
(Dayım Sefer GENİŞ anısına duayla)