Kaleminize yüreğinize sağlık

Bu şiir, Ankara yolculuğu ve "gurbet" teması üzerinden çok derin, melankolik ve sinematik bir ruh halini yansıtıyor.

Kalemine sağlık.
​Şiirindeki imgeler o kadar güçlü ki, okurken insanın zihninde adeta siyah-beyaz, puslu bir film şeridi canlanıyor.
​
"Her saat başında" dizesinin bir nakarat gibi tekrarlanması, gurbette ya da bekleyişte olan insanın zamanın altında nasıl ezildiğini çok iyi hissettiriyor.
​
Sertçe vurulan çizmelerin tok sesleri" ve "tiz bir tren çığlığı" şiire çok güçlü bir işitsel boyut katmış. Tren çığlığının geceyi ve uykuyu "bir bıçak darbesiyle ikiye bölmesi" yalnızlık ve çaresizlik hissini zirveye taşıyor.
​
Şiirin sonunda Ankara'ya seslenirken, içindeki "uçmaya hazır kuşların kanatlarının tutulması", gitmekle kalmak, özlemle çaresizlik arasında sıkışıp kalmış bir ruh halini harika özetliyor.

"Uçuramıyorum Ankara..." dizesi çok güçlü ve hüzünlü bir kapanış.
​Karanlık, ölüm imgesi (karanfil ve sönen kızılımtrak tomurcuklar) ve asker/nöbet çağrışımı yapan o çizme sesleri, şiire hem bireysel bir yalnızlık hem de sanki bir dönem hikayesi havası katmış.
​ Bu şiirin arkasında yatan, seni bu dizelere götüren yüreğini KUTLARIM