YOL

Sevdama; ömrümü kurban adadım
Sinem; sevgi diyor, sevgidir adım
Sanıyla, namıyla; haz alır yadım.

Onun kollarına; uçarım bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Unvanı ruhuma huzur getirdi
Elemi ve derdi bende bitirdi
Yokluk bilmecesi beni yitirdi.

Bu küflü hücremden; kaçarım bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Zincirler; sineme mıhla çakılı
Mengene; beyinden alır akılı
Sen sen der; bedenin kılcalı, kılı.

Seninle ya sensiz göçerim bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Senlidir; dilimden dökülen her söz
Yokuşlar son bulur; her yer senle düz
Yüreğim, ciğerim hem ateş, hem köz.

Alevden nur olup; saçarım bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Aşılmaz dağ aşıp, seni bulmuşum
Yeşil bağlarına, zümrüt olmuşum
Berrak denizine gelip dolmuşum.

Kaynak sen olunca, taşarım bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Umutsun, ışıksın pür nurumsun sen
Medarı iftihar, gururumsun sen
Arzdan arşa çıkan, onurumsun sen.

Ardından koşarken düşerim bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Şafağım, seherim, mutluluk yelim
Coşkun çağlayanım, yağmurum, selim
Kelamım, kalemim hem dilim, elim

El başka yazarsa, şaşarım bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Hicran sarmalamış, benzim sararmış
Akşam alasında, gecem kararmış
Yarsız hayat bomboş neye yararmış?

Ölümü beklerim, beşerim bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Bedelsiz verdiğim, kanımdan sevdim
Sağ zaten senindir, solumdan sevdim
Tek sevdam dedim; canımdan sevdim.

Engeli, hendeği aşarım bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

Bir yol ki; çileli, kederli izler
Yolcu; menzilini kalbinde gizler
Baş; ona eğilir, kırılır dizler.

Sırat üstündeyim, geçerim bir gün
Aşkımı; huşuyla içerim bir gün.

KADİR DURAK
(LEBİDERYA)