Ah Filistin, küçük eller
Kumda kaldı oyuncaklar
Bir beşiğin içi soğuk
Bir annenin kalbi dar

Duvarlara çarpan sesler
Geceyi de yaraladı
Bir çocuğun son bakışı
Göğe değil, yere vardı

Kim susturur bu feryadı?
Kim sarar bu yanığı?
Küçük adlar, büyük acı
Yandı gitti birdenbire


Bebekler öldü Filistin’de
Bebekler öldü, duy bunu
Bebekler öldü Filistin’de
Taş kesildi gökyüzü

Bebekler öldü Filistin’de
Yüreğimde aynı yara
Bebekler öldü Filistin’de
Ağlasın bütün dünya


Bir fincan süt, yarım kalan
Bir ninni vardı dudakta
Küçücük bir avuç toprak
Büyüdü gözyaşlarında

Yıkık bir sokak boyunca
Adımlar bile utandı
Kırık kapılar, suskun taşlar
Hepsi bir çocuğu andı


Kim duymazsa dilsiz olur
Kim görmezse kör kalır
Bu kadar karanlık varken
İnsan nasıl susabilir?




Bir gün barış gelir mi
Kırık oyuncakların üstüne
Bir gün anneler güler mi
Kapanır mı bu öfke?

Ben bir sesim, çoğalırım
Adlarını unutmam
Küçük bedenler için
Susmam, susmam, susmam

küçük şair can yürek