Kaburgamın altında, göğsümün sol yanında
Seni tavaf eyleyen bir enkaz taşıyorum.
Kaç kez küle döndüm ben bu sevda yangınında;
Seninle alev alev, sensizken üşüyorum.

Nasırlı bir öyküsün ruhumda ilmek ilmek,
Gölgem bile ürperir yokluğunun sesinden.
Kusur mu, günah mıdır Haktan seni dilemek?
Beni mahrum eyleme sesinin gölgesinden.

Asırlık bir hasreti parçalarken ellerim,
Bir kuğu edasıyla gün kavuştu şemsine.
Pusulam şaşmaz artık, sana çıkar yollarım;
Sensiz parya sayılır bu can, bu ten, bu sine.

Ne zindanlar gördüm ben dört başı mamur olan,
Gözlerin kadar esir edemedi hiçbiri.
Hangi zemheri yüzlü, hangi söz, hangi yalan
Hayalimden sökecek o kehribar gözleri?

Ok eyle kirpiğini, kanadımdan vur beni;
Hem derdim ol hem derman, sana muhtaç olayım.
Dokunmasın başkası, yalnızca sen sar beni;
Ve dahi öleceksem dizlerinde öleyim.

01/07/2026
mrtyldrm







Dost kaleminden…

Gönül mülteci olmuş, kapına geldi işte,
Beni benden içeri, al da sende kalayım,
Adın zikir gibidir, her nefes aldı işte;
Sen iste bu canımı, saniyede salayım...

Mesut TÜTÜNCÜLER

Bir damla su vermeyen sevdan bir çöl yangını
Uykuları zifir karanlıkla böldüm ben
Ne kadar arasamda bulamadım dengini
O kehribar gözlerin kuytusunda öldüm ben…

Berlin