0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
403
Okunma
SENİ SEVMEK o kadar benziyordu ki çocukluğuma...
Sen’i de yaşayamadım, onu da..!
Seni sevmeyi de, çocukluğumda mutlu olmayı da,
Hayallerimi de...
Kapattım karanlık bir odaya.
Çünkü ben...
Ne çocuk olabildim,
Ne sevilebildim,
Ne de hayal kurabildim doyasıya.
Hepsi yarım kaldı.
Hepsi bir köşede ağladı.
Çekildim artık ben de,
Seven kalbim gibi inzivaya.
O karanlık odanın kapısını sürgüledim.
Ve anahtarı... Yüreğimin en derin kuyusuna attım.
*Dinçer Dayı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
