Suyun yolu


Suyun yol bulamadığı kayalıktaki damlalar gibiydi sana gösterdiğim sabır.
Sen, bir su birikintisi için göl olmaya bile niyetlenmedin; kayadan daha sert davrandın gönlümün dirilişine karşı.
Şimdi, o sabırla damla damla delmeye çalıştığım kayadan bile daha paslısın. Bir gölün suyunu değil, okyanusun bütün tuzlu sularını üzerine döksem de kalbini temizleyemez; zihnini ise hiç...
Kaya olmak marifet değildir. Yunusa yuva olmadıktan, etrafında çiçek açtırmadıktan sonra toprağa yalnızca yük olursun.
Biraz evrenden ders al. Gökyüzündeki taş olan yıldızlara bak; ışık olmayı öğren. Ayın parlayan dağlarına bak.
Hatta evrendeki en sert kayaya, yani kendine bak. Bedeninden daha yumuşak bir kalbin olduğunu, asıl katı olanın zihnin olduğunu göreceksin.
Sonra kendinle tanışacak, beni deli divane anlayıp seveceksin. Çünkü insan kendini kendinde aramalıdır; başkasında değil.
Sen, bir solucandan daha faydalı, bir kayadan daha yumuşak, toprak kadar kutsal, insan kadar yüce, bir güvercin kadar zarif, güneş kadar sıcak olabilirsin.
Gökyüzüne Samanyolu, yeryüzüne okyanus, dünyaya dağ, insana yaşam, kölelere özgürlük, savaşa barış... Bana ise anne olabilirsin.
Bawer Bager