Yemene vardım geceyle
Tozlu yoldan geçtim tek başıma
Bir isim vardı dilimde
Sanki kalbim onu çoktan tanıdı

Çıplak ayak, yorgun omuz
İçimde bir ateş, dışımda susuz
Her adımda aynı soru
Beni buraya çağıran neydi sahi


Bir kapı gördüm taş duvarda
Bir ses gibi ince, derinde
Diz çöktüm o eşiğe
Kalbim dedi, gir içeri


Yemene vardım
Veysel karani seni görmeye
Yüreğim yandı
Adını anıp seni sormaya
Yemene vardım
Veysel karanı, yolum sana
Bir avuç dua
Bir ömürce geldi dudağıma


Bir testi su, bir parça ekmek
Bana düşen kader böyleymiş
Göğsümde saklı bir sızı
Senin kapında dinlenmiş

Rüzgâr sürüp götürse de
Ben bu yolu unutmam artık
Gözümde tek bir nur
Kalbimde tek bir çağrı kaldı







Ne varsa sende toplandı
Kırık gönlüm, suskun niyazım
Bir bakışın yeter bana
Dağılsın içimdeki ayazım

Yol bitse de gönül bitmez
İsmin kalır dudaklarımda
Ben burada bir misafirim
Sen kalırsın hatıramda



küçük şair can yürek