Bir Tarantula Zarafetinde Teslimiyet
I. Kıyamamanın Ontolojisi
"İyi ki insan yaratmış" dizesi, aslında sevginin koruyucu içgüdüsünü ortaya koyuyor. Burada insanı koruma arzusu, fiziksel bir kalkan olmaktan çıkıp, neredeyse kutsal bir hayranlığa dönüşüyor. "Nasıl kıyardım" sorusu, şairin kendi içindeki o merhametli sınırın, sevginin vahşetiyle çarpıştığı noktayı işaret ediyor.
II. Tarantulanın Sessiz Daveti
Şiirin uyuşuk ama bir o kadar da tehlikeli olan o noktası; "Ben onu düşünürken, o beni yesin" itirafıdır. Tarantula metaforu burada bir yırtıcı değil, bir "tüketici" olarak beliriyor. Sevdiğinin seni tüketmesine, seni "yemesine", yani varlığını yok etmesine gönüllü olmak; sevginin ulaşabileceği en uç, en uyuşuk ve en teslimiyetçi noktadır. Bu, insanın kendi öz varlığını sevdiğinin içinde eritme arzusunun en karanlık ve en şeffaf halidir.
Emeğine yüreğine sağlık. Okuduk beğendik.

Merhaba değerli şair, değerli dost kalem
Sevgiler, sevdalar, duygular değil midir, şairi dillendiren
Kutladım yürekten yazdıran yüreğini, yazan kalemini ve eserini
Gönlüne ömrüne bereket
Yürek abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin mükemmel olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla ve hoşça kal