Toprağa bakarım taşa bakarım
Kuruye bakarım yaşa bakarım
Eserde muyessir göremediysem
Koskoca aleme boşa bakarım

Yıldıza bakarım aya çıkarım
Ateşi yakarım suya sarkarım
Henüz bir deryaya giremediysem
Göz pınarlarında yaşa bakarım

Hazlardan bıkarım bendim yıkarım
Tövbeye akarım, kendim yıkarım
Halen maksuduma eremediysem
Hadise bakarım Nas`a bakarım

Tavır takınmasam bendeki `"ene"
Kalpten bakınmasam gendeki dine
Emanet hakkını veremediysem
Demek henüz bana şaşa bakarım

Dikene bakıp da, gülü sezdiysem
Hakkı özlediysem zulmü ezdiysem;
Ne verdiysen şükür, kerem dediysem
Muradıma erip arşa bakarım


Mustafaoğlu İlyas


Dost kalemden inciler

Ergül’üm kulak ver üstad sesine,
Ömrü heba etme pisi pisine.
Nefsimi terbiye edemediysem,
Makam, mal, mülk, şöhret, aşa bakarım.
(Hüznün Şairi - Ergül NALBANT)