Yüreğinize, kaleminize sağlık. Paylaştığınız bu dizeler, Alevi-Bektaşi inancının özünü, tarihsel ve manevi köklerini son derece güçlü, mağrur ve samimi bir dille kelimelere dökmüş.
​Şiirinizde öne çıkan temalar, yüzyıllardır bu topraklarda harmanlanan inancın adeta birer sütunu gibi:
​Ehl-i Beyt ve İmam Hüseyin Sevgisi: Kalpte taşınan Hüseyin matemi ve haksızlığa boyun eğmeyen duruş,
Alevi felsefesinin en temel omurgasını oluşturur. Dizelerinizdeki "Biat etmem zalime" vurgusu da tam olarak bu asil duruşun bir tezahürü.
​ Şah İsmail (Hatai), Hacı Bektaş Veli, Oğuzlar ve Safevi tarihine yapılan atıflar; inancın hem kültürel hem de tarihsel derinliğini, Türkmen-Alevi geleneğinin köklü geçmişini çok güzel özetliyor.
​ Dünyevi tamahlardan uzak durup, erenler dergâhında ceme durmak, "bâtıni" (içsel) bir imanın ve teslimiyetin dışa vurumudur.
​Edebi açıdan da kafiyeleri, ritmi ve seçilen kelimeleriyle çok akıcı, dinleyene/okuyana o inancın vakur duruşunu hissettiren bir eser olmuş. Paylaştığınız için teşekkür ederim.