Gençliğe güvenip, yaşlanmam deme,
Dostum bilki her bir, kulda yaşlanır.
Günde çeşit çeşit, yemek ye yeme,
Ağzındaki kaymak, balda yaşlanır.

İnsanlar doğarken, çıkar avazı,
Gelmem diye kimse, edemez nazı
Nice canlı görmez, baharı yazı.
Konuşmadan bazı, dilde yaşlanır.

Allah’ın taktiri, karşı gelinmez,
Anlımızda olan, yazı silinmez.
Doğanın kanunu, fazla bilinmez,
Herkes uzun ince, yolda yaşlanır.

Kendine bir sayfa, açamazsın ki,
Uzun kısa yaşam, seçemezsin ki.
Kanatlanıp uçsan, kaçamazsın ki,
Uçan kuşlar bile, dalda yaşlanır.

Gün gelir kimseler, yüzüne bakmaz,
Üflesen nefesin, tüy bile yıkmaz.
Suların kesilir, göz yaşın akmaz,
Bilesin çeşminde, selde yaşlanır.

Ömrümüzden daim, yapraklar düşer,
Farkında olmadan, yaşar her beşer.
Mezarcı binlerce, mezarlar eşer,
Saat gün ay gardaş, yılda yaşlanır.

Kulaçsız kalacak, deryada yüzen,
Yolu kaybedecek, dünyayı gezen.
Kainatta dostum, böyledir düzen,
Sen ben arkadaşın, elde yaşlanır.

Sohbetsiz kalacak, çay ile kahven,
Yardımcı olamaz, teknik ile fen.
Herkesi saracak, beyaz bir kefen,
Takım elbise dost, çulda yaşlanır.

Yüreğimde dostum, fırtına eser,
Acı dert gülmemin, önünü keser.
Gün gelir benimde, kalemim susar,
Şair Aydın Taze, gülde yaşlanır.

Şair Aydın Tazegül