3
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
83
Okunma

Aklar, düşer serine yine de yürür
Gönülde tek umudu evladı görür
Evlat diye can verir dağları kürür
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Onlar mutlu iseler coşan adamdır
Aramaz malı mülkü hatta sarayı
Canlar açsa da bile açmaz arayı
Helal lokma adına tınmaz yarayı
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Evlat lafzı, geçince şişen adamdır
Mazerete, bulanıp isyan edemez
İnanmayın yüzüne, özü gülemez
Gönül kıran olmayı asla dilemez
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Onlar ile şahlanıp, taşan adamdır
Her an başı dik durur yaralı özü
Ateş, olur yüreği yaş dolar gözü
Öğüt olur kalplere, dilde ki sözü
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Aksi, düşünenlere şaşan adamdır
Yemez içmez yedirir şahı, indirir
Canı sıkan dertleri, özde dindirir
Densiz sitemleri de elsiz, sindirir
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Can evinde özüyle pişen adamdır
Özlü kuru selama, sevinir durur
Onun için evladı duru şan gurur
Başarısı; kıvançtır izinden, yürür
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Bu uğurda dağları, aşan adamdır
Ömür, boyu kayıtsız aşına koşar
Kendi, tatlı evladı torunda coşar
Çile dergahında o pişer ha pişer
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Bu uğurda dağları, aşan adamdır
Bu da kimdir diyene ata babadır
Kalbi naif müşfiktir yapı kabadır
İncinse de incitmez tarzı, abadır
Evladüıyal, deyip koşan adamdır
Derdi rızık peşine düşen adamdır ..
H.C.ÖRS (Cemali), Ankara 07/2026 (A - 433)
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.