Değerli kalemden yine özel, yine güzel bir eser
Biz de okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin mükemmel ve benzersiz olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça ve hoşça kal

tebrik ediyorum şiiri ve şairini gönlünüze sağlık

Yüreğinize sağlık, kalemi elinize alıp içinizdeki kırgınlığı, uğradığınız haksızlığı bu kadar samimi ve yalın bir şekilde dökmüşsünüz. Yazdıklarınız, iyiliğinin karşılığını suiistimalle alan herkesin kalbine dokunacak türden.
​Şiirinizde kurduğunuz tezat çok güçlü: Bir tarafta Yaradan’ın emriyle ekmeğini bölen, yardımlaşmayı bilen saf bir niyet; diğer tarafta "kurnazlığın eğitimini almış", tilki gözyaşlarıyla insanı kandıranlar

Gülüp geçsinler saflığıma,
Arkamdan planlar kuranlar...
Onlar kurnazlığın tahtında,
Ben iyiliğin her katında.
Varsın zamanımı çalsınlar,
Kaderimden öteye geçemezler ya..."

​"İyi niyetimden" ifadesini bir nakarat gibi tekrarlamanız, yaşanan hayal kırıklığının ve pişmanlığın altını çok güzel çiziyor.

​"Ekmeğimi bölüp verdim" dizesi, Türk kültüründeki o en saf, en içten paylaşma duygusunu ve sonrasındaki ihanetin ağırlığını çok net hissettiriyor.

​Sözlerin arkasından gülenlerin kurnazlığı, aslında sizin kalbinizin büyüklüğünü değiştirmez; sadece onların karakterini belirler.
Kaleminize, tertemiz niyetinize sağlık.

İyi niyetin, insanın başına gelen en ağır imtihanlardan biri oluşunu vurgulamanız, aslında bir insanın kendi merhametiyle nasıl yüzleştiğini gösteriyor. "Evimize aldığımız" diyerek kapı açtığınız insanların, zamanla o kapıdan selamsız geçip gitmesi, sadakatsizliğin ve vefasızlığın günlük hayattaki en acı tezahürü olmuş.
"Tilki gözyaşlarına bakıp inandım" dizeniz, saflığın bir zayıflık değil, aslında insanın özündeki o tertemiz Yaradan korkusunun bir sonucu olduğunu çok iyi özetliyor. İnsanlar kurnazlığın eğitimini alırken, sizin "yardımlaşmayı öğrenmiş" olmanız, aslında kimin daha üstün olduğunu değil, kimin daha çok yaralandığını işaret eden sarsıcı bir farkındalık.
Arkanızdan gülüşen sahtekârlar ile yüzünüze karşı hoş sohbet eden o maskeli yüzler, maalesef modern insanın en büyük yarası. İyi niyetin, bu kurnazlık dünyasında "saf" olarak yaftalanması, aslında iyiliğin artık bir savunma mekanizması değil, bir bedel ödeme biçimi haline geldiğini acı bir dille hatırlatıyor.
Eseriniz, iyilik yapmanın bir "kader" olduğunu ama bu kaderin bazen "keşkelerle" dolu bir yola saptığını hatırlatan bir manifesto niteliğinde. Kaleminize, o paylaşmayı bilen güzel yüreğinize sağlık; unutmayın ki, sizin o böldüğünüz ekmeğin bereketi, kurnazların kazandığı sahte dünyadan çok daha kalıcı ve kıymetlidir. Bu içten eserinizi yürekten kutlarım.