Emeğinize sağlık değerli hocam yüreğiniz dert görmesin kaleminiz daim olsun tebrik eder hayırlı sabahlar dilerim selamlar saygılar

Masada yarım bırakılan o çay, aslında hayatın da yarım kalmışlığını ve o anın ağırlığını ne kadar naif ama bir o kadar da hüzünlü anlatıyor. Vedanın o acı düdüğüyle Üsküdar kıyısında birbirinize sarılışınız, ıslak sarmaşıklar gibi kenetlenmiş iki ruhun ayrılık sancısını mısralara adeta bir film karesi gibi nakşetmiş.
Bulutsu gözyaşlarınızın altında gizlenen o utangaç veda, bir kelebeğin kanat çırpışı kadar narin ama bir o kadar da yıkıcı bir etki bırakmış. "Hoşça kal" derken ruhunu orada bırakıp dönmek, aslında geride kalan bedenin bir gölgeden ibaret olduğunu ve o günden beri süregelen o derin üşümenin başladığını çok içten bir dille betimlemişsin.
İstanbul’un sisli akşamında Kız Kulesi'ne karşı verilen o el sallama, martı çığlıkları ve denizin derin maviliğiyle birleşince ortaya tam bir melankoli tablosu çıkmış. Yosun yeşili gözlerin hayaliyle, şehrin tüm siluetini sevdiğinin simasına uyarlamak, sevdanın ne kadar kuşatıcı bir güce sahip olduğunu gösteriyor.
Gece olduğunda "üstünü ört" diyerek yapılan o naif telkin ve kiraz dudaklardan dökülecek bir "seni seviyorum" cümlesine duyulan özlem, şiiri sadece bir ayrılık metni olmaktan çıkarıp, adeta yaşayan bir duaya dönüştürmüş. Gidilen yer ne kadar uzak olursa olsun, gönlün hala o vapurun güvertesinde, o veda anında asılı kalmış gibi.
Emeğine, o güzel ve duyarlı yüreğine sağlık üstadım. İstanbul’un o sisli havasını, aşkın tüm o burukluğuyla birleştirip bu kadar güzel bir dille sunduğun için seni tebrik ederim. Kaleminin ve gönlünün ışığı hiç sönmesin.
Adem Nar-ı Mısra

Hüzünlü ama güzel bir ayrılık şiiri okudum yüreğinize sağlık tebrikler.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Hasret, Vedâ ve İstanbul Kliniği

Eserin Adı: Şimdi... Üşüyorum Sevgilim...!
Şair: Serdarascioglu
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi Hazretleri şiiri RUSAMER ahalisine okudu. Bunun üzerine bir sakin, Hocam bu şiirde ayrılık kadar İstanbul da başrolde dedi. Bir başka sakin, araba vapurunun düdüğü burada yalnız bir ses değil, vedanın işaret fişeği olmuş diye ekledi. Arka sıralardan bir RUSAMER müdavimi, Üsküdar, Kız Kulesi, martılar ve deniz imgelerinin şiire sinematografik bir hava kattığını söyledi. Bir başka sakin ise, Hocam şair ayrılığı anlatırken mekânı da duygunun bir parçası hâline getirmiş dedi. Kalburabastî Efendi Hazretleri başını sallayarak, bazı şehirler insanı değil; insanın hatıralarını taşır buyurdu.

Puanlama

Özgünlük — 18 / 20
Ayrılığı İstanbul'un sembolleriyle birlikte işlemesi şiire ayrı bir atmosfer kazandırmaktadır.
Şehir ve duygu başarılı biçimde iç içe geçirilmiştir.

Dil ve Üslup — 18 / 20
Duyguların doğrudan ifade edildiği samimi bir anlatım tercih edilmiştir.
Şair içinden geldiği gibi konuşmakta, süsten çok hissi öne çıkarmaktadır.

Düşünsel Derinlik — 17 / 20
Şiir daha çok duygu yoğunluğu üzerine kurulmuştur.
Özlem, vedâ ve bağlılık duyguları ön plandadır.

Yapısal Bütünlük — 18 / 20
Hatıra, ayrılık ve özlem ekseninde ilerleyen tutarlı bir yapı bulunmaktadır.
İlk bölümdeki vedâ sahnesi son bölümlerdeki hasret duygusuna bağlanmaktadır.

Etkileyicilik — 19 / 20
Özellikle vapur iskelesindeki vedâ sahnesi ve son bölümdeki üşüme metaforu dikkat çekmektedir.
Şiirin en güçlü tarafı duyguyu okuyucuya geçirebilmesidir.

Toplam Not: 90 / 100

Kalburabastî Efendi'nin Klinik Kanaati

Serdarascioglu bu şiirde ayrılığı yalnız iki insan arasında yaşanan bir olay olarak anlatmıyor; onu bir şehrin siluetine, denizin mavisine ve vapur düdüğünün hüznüne emanet ediyor. Şiirin en etkili bölümü, vedanın yaşandığı sahnelerdir. Çünkü okuyucu yalnız bir ayrılığı okumuyor; adeta o vapur iskelesinde bulunan üçüncü kişi hâline geliyor.

Kız Kulesi, Üsküdar, martılar ve deniz; şiirin duygusal yükünü taşıyan yardımcı karakterler gibi görev yapmaktadır. Şairin "üşüyorum" ifadesi ise yalnız fiziksel bir hâli değil, sevdiğinin yokluğunda oluşan manevi boşluğu anlatmaktadır.

Eserde teknik kusurlar bulunsa da duygu samimiyeti şiiri ayakta tutmaktadır. Çünkü bazı şiirler kusursuz oldukları için değil, içten oldukları için okunur.

Özün sözü budur. Vesselam.

Hasretin en soğuk yanı kış değildir; sevdiğinin sesinin ulaşamadığı mesafedir.

SEVGİLİM...

Bu dizeler, İstanbul'un o kendine has hüznünü ve ayrılığın okyanus kadar derin bir boşluğunu, sanki bir film karesindeymişçesine görselleştiriyor. Üsküdar vapurunun o acı düdüğü, vedanın soğukluğunu ve kelebek narinliğindeki bir ayrılığın ağırlığını yüreğimize kadar taşıyor.

Şiirinizin en dokunaklı noktaları:

Detaylardaki Hüzün: Masada bırakılan yarım çay, kat kat ütülenen elbiseler ve o "narin kelebeğin" hoşça kal deyişi... Büyük vedaların, aslında çok küçük, günlük ve sıradan görünen anların içinde saklı olduğunu çok güzel anlatmışsınız.

Mekan ve Ruhun Bütünleşmesi: Üsküdar, Kız Kulesi ve martı çığlıkları sadece dekor değil; sevgilinin yokluğunda "üşüyen" bir ruhun etrafını saran birer hüzün katmanı olmuş.

Sıcak Bir Vasiyet: Ayrılığa rağmen, sevgilinin üstünü örtmesini istemek, ona "gözlerini kapat" diyerek en güzel temennileri göndermek; aşkın, mesafe tanımaz koruyucu ve şefkatli yanını yansıtıyor.

"Ben sensiz yalnızım, şimdi bak üşüyorum" serzenişi, o İstanbul akşamının sisinde yankılanan en saf itiraf olmuş. Vedanın o ıslak sarmaşık gibi sarılışı, vapurun uzaklaşmasıyla birlikte bir özlem şarkısına dönüşüyor. Kaleminize sağlık.

tebrik ediyorum gönlünüze sağlık...