Yüreğinize sağlık
harika olmuş
kutlarım...

Ufkun Sessizliği
Camın ardı dünya, bir kısıtlı alan,
Kırık hayallerde, tuzlu bir yalan.
Gözlerde uçsuz, o derin liman,
Sessizliğin içinde, boğulur gider.
Dışarıda fırtına, içimde bir kor,
Yüreği teskin etmek, inan çok zor.
Okyanus uykuda, ruhumda bir sor,
Deryalar çağırır, camlar dar gelir.
Bir damla suya, sığar mı o an?
Geçmişten kalan bir, hüzünlü figan.
Dalgalar çekilir, geride zaman,
Özgürlük düşüyle, gözlerim dalar.
Kaleminize ve yüreğinize sağlık. Dar bir alana sığdırılan koca bir deniz özlemini çok zarif bir şekilde yansıtmışsınız.

Az sözle derin bir özlemi anlatan etkileyici bir çalışma olmuş. Akvaryumdaki balığın denize duyduğu hasret, insanın ait olduğu yerlere duyduğu özlemi düşündürüyor.🍃☘🍃

“Sessiz camların ardında, dalgaların sesi hâlâ yürekte yaşar. Uzak denizler bazen bir hatıra kadar yakındır.”

Yüreğinize sağlık değerli hocam, kaleminiz daim olsun. Tebrik ederim, muhabbet ve saygılarımla.
🍃☘🍃

Güzel şiiri ve şairimi kutluyorum Kaleminize bereket İlhaminiz bol olsun Tebrikler Selam sevgiler.

Bu kısa şiir, birkaç dizeyle koca bir özlemi anlatmayı başarıyor. Akvaryumdaki balık, aslında insanın kendi ruhuna dönüşüyor; ait olduğu enginliklerden koparılmış, dar bir camın ardında yaşamaya mahkûm edilmiş bir benlik gibi. “Eski deniz balığı” ifadesi, geçmişte yaşanmış özgürlüğün ve kaybedilmiş ufukların izini taşıyor.
“İçimde dalga” derken dışarıdan sakin görünen bir varlığın içinde kopan fırtınaları hissettiriyorsunuz. Son bölümdeki “Bir deniz balığıydım / Deniz uzakta...” dizeleri ise şiirin en güçlü yerlerinden biri. Çünkü burada yalnızca bir mekân özlemi değil; insanın kendine, geçmişine ve gerçek aitliğine duyduğu derin hasret dile geliyor.
Az sözle çok şey söyleyen, hüzün ve özlemi camın buğusunda görünür kılan etkileyici bir çalışma olmuş. Tebrik ediyorum...