Giden gider herkes kendi yoluna biten bitmiştir
Nadir görülür aşkı sonuna kadar götüren becerebilen
Kalpten iki damla gözyaşları süzülse de hayat devam ediyor
Dipsiz bir kuyunun eşiğinde anlaşılır ’’iki kalp’’ kıymetini bilen

Ömründen ömür giderken kendini sorgularken yüzleşmekten korkarsın
Aynaya bakınca düşündürür seni hep sevildim mi? yoksa sevilmedim mi?
Ayrılık acısı içinde saklı iken oysa cevabını hiç bir zaman bulamazsın
Bilinmeyenin kendisi ’’iki kalp’’te gizli yürekten mi? yoksa ihanetten mi?

Sevenin halinden kimse anlamaz dost gördüğün herkese asla inanma sakın
En masum saf ve temiz halin gülüşleri o güzel kalbindedir yalnızlığında
’’İki kalp’ ’ten’’ yaşanan acı tatlı anıları kaldı geriye bu kırık dökük aşktan
Kapının önünde yarım kalan hüzünlü aşkın duygusu hiç bitmeyen sevdamızda


Aklıma gelirken o yüzün neden bitirdik bende sen gibi bulamadım
Yıllar sonra benim de aklımda o malum soru sevdik mi sevilmedik mi
Öyle çok masumdun ki oysa ki şimdi geriye dönsek hiç seni üzmezdim
İki farklı hayatta çarparken küçük ’’iki kalp’’ ikimizde sevemedik kimseyi


ALİ ÇETİNKAYA