1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
16
Okunma
Hayat bazen ağır bir yük
Omuzlarda taş gibi durur
Adımlarda bir gölge büyür
Nefeslerde boşluk kurur.
Güneş doğsa da evren karanlık
Çiçekler açsa da dallar kırık
Bir tebessüm arasan yüzlerde
Aynalarda yalın yalnızlık
Yollar uzar, umutlar tükenir
Heyecan noksan sessizlikte erir
Hayat dediğin bazen bir yara,
Kapanmaz, yara , iz belirir
Ve biz, bu yaraların içinde
Biraz eksik, düşüncülerde düşleriz
Çalan hüznün ezgisinde
Soğuk teriz
Solgun renkler
Karaları çizeriz
Sessizce kendi nakaratımızı söyleriz
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz