İnsan ömrü
Ne tufanlar, ne afetler
Ne acı olaylar gördü
Yüreksizlerle araya taş duvar ördü
Çoğu insanlar uyudu
Derin rüyalar gördü
Böylesi acıyı
Ehlibeyte yazgı mı ördü?
İslam’ı iç savaşa kader mi sürdü?
Kanlı eller mi girdi?
Peygamber torunu Hüseyin’i
Ve yetmiş iki yarenini
Yezitler öldürdü…

Tarih sayfalarını
Kanlı olay doldurdu
Muhammed’in göz nurunu
Yağlı sofralar soldurdu
Aleme örnek yiğit Hüseyin’i
İki yüzlü olanlar
Peygamber’e, Ali’ye
Ezeli düşmanlık güdenler
Yezitler öldürdü…

Şehitler Kerbela’ya
Mübarek canlar koydu
Ölümü utandıran
Kumları uyandıran
Gelincik tarlası sandıran
Nazik bedenler koydu
İslam’a içten inanmış
Yürekten bağlanmış
Mızrak ucuna hile için
Kuran geçirmek değil
Din deyip sarılmış
Bir kuşağın torunları varmış
Bu onlarda son sevdaymış
Kan çiçekleri açmış
Kerbela kumları şehitlerini
Çöl rüzgarına bırakmış
Yetmiş iki aşık bedeni yakmış
Issız, tenha, kimsesiz bedenler
On dört asırdır
Yürekleri yakmış
Dağları yakmış
Gökleri yakmış
Mazlumlara özgürlük azmi bırakmış
Şehadeti onlar miras bırakmış
Bir orduyla savaşmışlar günlerce.
Birer birer şehadete varmışlar.
Her biri Ker-bela da düşmanı yıldırdı,
Yezitler öldürdü…
16.6.2026 Emir Şıktaş