Kafes
(Hastane paranoyaları)

Acıbadem hastanesinde insan nefesi,
İnsan bülbül hastaneler altından kafesi,
Koridorlarda asık, yere düşmüş suratlar
Duvarda saat tik tak, kim bilir ne derdi var
Nefis koltuklar deri, tek, sessiz oturanlar
Her şey yolunda değil, göğsüm
ciğerime dar.
ciğerime dar,
ciğerime dar.

Doğumhanede başlar mezarda biten fil(i)m,
Seyredersin sadece, bilmeden nerde ölüm
Bir vakit meselesi, yok dünyada ebedi
Zamanı gelir göçer, bu yolda sıradaki,
bu yolda sıradaki,
sıradaki…

Mümkün mü yaşar iken, sona hep hazır olmak
Her an ölecek gibi, canı cepte taşımak
İnsan gelir getirir, bu dünyaya misafir
Evlatlarla süslenir, hayat denen tevatür..
tevatür..

Bir masal kıvamında, rengarenk sürer hayat
Yaşayana başkadır, okuyana neşriyat
Bir haberle tamamen, değişir renkli palet
Tuvalde renkler solar, griye çalar nebat,
griye çalar nebat…

Sınanmak var dünyada, insana yaşam boyu
Bazen sana bağlıdır, bazen rastgele soru
Öyle bir sınav ki bu, bilmezsin biter süren
Öncesinden ikaz yok, kopya yok, yok gözetmen,
yok gözetmen.

Dış hatlarda yolcusun, elinde bir tür bilet
Sadece adın belli, diğer yerler boş suret
Kapılar kapalı hep, vakti gelir açılır
Bileti olanlardan, bazıları seçilir
Hastaneler insanı, derler ki iyi eder
Her halükarda sabbar, bazen filozof eder
Yolunu tutar herkes, derinlerde bir keder
Kuşlar gibi hafifler, eve uçarak döner
Bazen kalır orada, evine dönse bile
Duvarlarla konuşur, Allah vermeye çile.
çile..
çile…

Alpsln 5390
061413 Mar 21
Hastanede
16HAZ26 Güncellendi ve paylaşıldı