Sabrım kalmadı artık.
Sensiz geçiyor günlerim.
Sensiz büyüyorum artık.
Vazgeçilmezim sanırdım ama,
Vazgeçilmez değilsin.
Ben artık içime ağır gelen,
Aynaya her baktığımda bana gülen yüzünden aldım seni.
Şimdi kayıpsın, yoksun,
İsimsiz bir adres var şimdi elimde.
Senin yokluğunda şiirlerim olmasa yıkılırım derdim,
Senden vazgeçemem derdim,
Uyurken birden uyanırdım,
Gündüzler geceye sığmazdı.
Ben buralarda sensizim ama,
Vazgeçemem sanardım,
Artık vazgeçilmez değilsin.
Her şiirin bir Yusuf’u vardır,
Bir de züleyha’sı,
Bir kahraman vardır, bir de katili.
Bazen Cennet vardır, bazen cehennem.
Bazen hırsız vardır, bazen polis.
Sen de benim katilim oldun.
Vazgeçilmezimdin, vazgeçtim senden.
Sensizim şimdi, işgale uğramış bir ülke gibiyim şimdi.
Eskiden resmine bakmadığım gün yoktu.
Şimdi elime bile almıyorum
Yazdığım şiirleri bile göğsümün üstüne saklardım.
Şimdi boşluğa konuşuyorum.
Gözlerimde yaşlar yok artık kurudu.
Sen vazgeçilmez değilsin.
Vazgeçtim senden....

14.06.2026
Ferhangi siir