--I--
Mavisiz kalacak bulutlar,
Gittiğinde yaslarla uğurlanacaksın bu kentten.
Ayağına değen kozalak, saçına düşen akasya …
Kim bilir yüzünün değdiği her yer nasıl ağlayacak.
Elvedası kanayacak şiirlerin.
Kimsesiz çocuklara bağışlanacak gülüşün.

Beni böyle hatırlamayacaksın kim bilir,
Ruhuna değince o son söz,
Öfkelenip, camı kapatacaksın.
Yağmuru da sevmeyeceksin bensiz.
Bambaşka bir adamın teninde mülteci kalacak kokun,
Boşluklarda beni arayacaksın.

Omzumda saçlarını hayal ederken ben,
Sen bir vapurun yalnızlığında boğaza bakıp martılarla konuşacaksın.
Sevdiğimiz şarkılar çalacak radyoda.
Nemli gözlerle izleyeceksin,
Sevgilisinin ellerine sıkı sıkı sarılan oğlanı.
Kızın bakışlarında bulacaksın ilk gençliğini.
Kimse bilmeyecek beni ne kadar sevdiğini,
Anlatamamanın öfkesi ile kızacaksın.
Kimse görmeyecek içindeki yangını.

Sevgilim sen bu satırları okuduğunda,
Ben hala sana aşk yangınındayım.
Küllerime adaklar adıyor çeyizlik kızlar.
Gittiğin yerlerin adressiz mektuplarıyım artık bilesin.


-II-

Bana sus’ lar bırakıp gittiğin gündeyim şimdi,
Gökyüzünün yağmur yüklü bulutuyum,
Rüzgârın şarkısına bırakıyorum gençliğimi.
Şurasındayım işte ömrümün, seni sevme akşamında.

Hiçbir şair bilemedi,
Senin olmadığın tabloda,
Kahverengi bir dağ siluetiyim.
İçimdeki yangınları taşıracak gibiyim.

Sevgilim, Soluğum sensiz
Yokluğunun öznesiyim.


--III--
Beklediğin durakların buğulu reklam panolarında,
Bizi anlatacak bir fotoğraf göreceksin.
Gözlerin dolacak, nefessiz izleyeceksin.
Şu sokakları el ele geçememiş olmanın hüznü çökecek kalbine,
Fonda en sevdiğimiz müzik,
Bir oğlan diz çökerken sevgilisinin önünde,
Bizi hayal edeceksin.

Mendil satan çocuklara takılacak gözün.
Kimsenin sevgisinden bir parça aşıramamış, sokağın çocukları.
Onlar kadar mı yalnızız diyeceksin,

Şurada oturan çiçekçi kadın duyacak sesini,
Avucundan okuyacak bana aşkını.
Sen ağlarken damla damla.
Süzülen kar tanelerini izlerken,
Gökyüzünün silueti vuracak hüznüne.


--IV--
Beni unutma sevgilim,
Bizi unutma…