0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
33
Okunma
Peygamber Efendimizin Ehli-Beyt’im dediği Ehli ni içeren onlara yapılan zulmü bir nebze konu alan şiirimizdir
İslam’ı toprak bil,onda köktür Rasulullah
Gövdesidir o kökün,Ali’yen veliyullah
Dalıdır bu gövdenin,Fatime selemullah
Bu ağacın meyveleri,Hasan Huseyn’dir Vallah
Bu ağacın adına,denildi Âl-i abâ
Bize tabi olanlar,dendi,yapraklarına
Gölgesi konaklanma,yeridir, müslüma’na
Altında al nefesi,oksijendir iman’a
Ehli-beyt’imdir dedi,Peygamber bu ağaca
Beraberdir Kur’an’la,ta Kevser’e varınca
Nuh’un gemisi gibidir,der;Hadis’e bakınca
Helak olur,ölmeden,girmeyen bu araca
Yasak idi bir ağaç,Adem ile Havva’ya
Yediler meyvesini,Hakk gönderdi dünyaya
Benzer;bir yönlü o ağaç,bu Âl-i abâ’ya
Uzanmamalıydı el,mevyesin koparmaya
Bir bilsen bu ağaca,insanlar neler etti
Dal’ın kırıp,gövdesine,kılıç indirildi
Hasan adlı meyvesi,koparıp zehirlendi
Huseyn meyvesi çölde,paramparça edildi
Düşün ? faydasız olan,ağaçtan meyve yendi
Bedel olarak dünya hayatıyla ödendi
Bak; verimli Âl-i abâ,ağacı katledildi
Bedeli Cehennem’e,Zakkum diye dikildi
Günah etti demeyiz,ne Adem nede Havva
Amma ettiler deriz ikisi terki evla
Rabb’e yalvardı,dilde;o ismi Âl-i abâ
Affetti Onlar’ı Hakk,O isimler hatrına
Nasılki Kur’an ile ayrılmaz Âl-i abâ
Girmem hiçbir zümrenin,bağına bostanına
Murad et,çevir bizi,o Ağaç yaprağına
O Adem babamızın,o duası hatrına
aczi-can
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.