Gece çökerken Mekke’de
Bir adın dayanır taşlara
Sırtında yara, dilinde sabır
Kalbin eğilmez rüzgâra

Kum üstünde bir tek iz
Ayakların değil, inancın
Ağzından dökülür o tek ses
Doğru kalır bütün sancın


“Ehad” derken titrer göğün
“Ehad” derken susar korku
Zincirler bükülür içimde
Seninle başlar bu yolculuk

Bilâl-i Habeşî
Yüksel adın içimde
Bilâl-i Habeşî
Hak kalır her secdede

Bilâl-i Habeşî
Taş da duyar sesini
Bilâl-i Habeşî
Rahmet sarar izini


Kızgın taşlar, ağır günler
Bir yürekten geçer zaman
Ama senin vakur duruşun
Ezer geçer her fırtınan

Efendinin sesi değil
Sönen umutlar değil
Senin imanlı duruşun
Karanlığa düşmez, eğil


Ehad” derken açılır yol
“Ehad” derken büyür nur
Yüreklerde bir kapı var
Sen dokununca olur huzur

Bilâl-i Habeşî
Yüksel adın içimde
Bilâl-i Habeşî
Hak kalır her secdede

Bilâl-i Habeşî
Taş da duyar sesini
Bilâl-i Habeşî
Rahmet sarar izini


Bir adım geri dönmedin
Bir an bile eğilmedin
İnancınla ördün sabrı
Sessizliği yeniledin

Şimdi biz de aynı yerde
Başımız dik, gönlümüz açık
Senin adın bir dua gibi
Dillerimizde canlı, sıcak

küçük şair can yürek