Sabahın körü, otobüs dolu
Cebimde bozukluk, kafamda soru
Banka camı parlıyor, boş bir vaat gibi
Mutfakta sönük ışık, aynı eski tipi

Çocuklar büyürken sayılar düşüyor
Mahalleyi verip de kimler yükseliyor?
Her duvarda afiş, her ağızda yemin
Ama cüzdanda delik, sokakta temkin


Kime derdimi anlatayım?
Kapı kapı dolaştım, dönmediler
Bir isim yazıyor her dosyada
Bizim payımıza sus demediler


Gulu derler, gulu derler
Sokak bilir, kalp de söyler
Gulu derler, gulu derler
Aynı yara, aynı öfke
Gulu derler (gulu derler)
Biz burdayız, geri çekilmez

Meclis konuşur, mahalle bekler
Ekmek küçülürken adamlar sevinir
Bir el işaret eder, öteki iner
Kimin masası dolu, kimin beli bükülür

Tabelalar yeni, dertler eski
Boynumda kart değil, borç var sanki
Anam der ki, “oğlum, dik dur biraz”
Ben de derim, “anne, bu şehir yalan yazmaz”




KÜÇÜK ŞAİR CAN YÜREK