Hasan Torun’un Felsefi şiirine kısmi cevap.

GÜLER
Kötülüğün yanında şeytan baş tacı,
İyiler çeker kötüden sancı,
Yere rahmettir, göğün göz yaşı,
Bunu bilerek tebessüm eder.

Kabuk özü korur, kollar içinde,
Pınar ağlayanda, susuz gülende,
Toylar kurulursa yayla düzünde,
İnsanlar şen şakrak bar bile güler.

Bulut beyaz pamukları eliyor,
Balı arı genetik şifresinden biliyor,
Ferhat gerçek aşka ulaşmayı diliyor,
Tanrıya imanı tam,ondan diler.

Suyun damlacığı deryası da var,
Gülleri koruyan dikeni de var,
Her işin hem zor, kolay yönü var,
Arayıp bulmak hikmete değer.

Her yerden duyulur, Türkbeyin sesi,
Bir yanı Karacaoğlan bir yanı Yesi,
Siler yüreklerden kiri ve pası,
Bedene şifadır, ter ondan güler.

Kardeşler yad olmuş, el olur gider,
Beceriksiz çoban sürüyü güder,
İnsanların emeği edilmiş heder,
İblis eğlenirse, şer ondan güler.

Çocuklar yederse bilge atayı,
Kabul etmez ise asla hatayı,
Leheb binbir olmuş, gezer dünyayı,
İnsanlık matemde, ker ondan güler.

Kur’an ayet ayet parlar dimağda,
Geçmişten geleceğe ışık her çağda,
İnsanlar sağlıklı, bir de mutluysa,
Kamaşır gözler fer ondan güler.

Söz söyleyen söyler isteyen alır,
Kimisinden geleceğe hoş izler kalır,
İnsan olan herkesi kendisi bilir,
Diyerek tamamlar hal ondan güler.
(DxG)