Öykümü kucağıma verdiklerinde
Bilemezdim
Neresinden tutsam elimde kalacağını
Uykusuz bir dünyada
Rüyasız gecelerden bir gece
Takıldım düştüm gölgene
Gönlümden tutup kaldırdı aşk
Kapkara bir büyü üzerimize çökmeden
Belki de o gün arkamı dönüp gitmeliydim
Bütün masallara meze olduk
Islandık gam, keder yağmurlarinda
Hayat damarlarımızı tıkadı nefret
Başladığımız yere döndük sonunda
Uykusuz dunyanın rüyasız gecelerine düştük
Bağıran çağıran yoktu ama
Ağırdı sessizliği anıların
Kuytularda sakladık el değmemiş gülüşlerimizi
Hayat tezgahimizda hep hüzün sattık
Şimdi zamanı geldi
Ya yenilgilerimize bir yenilgi daha katacak,
Ya da acil neşter vurup göğüs kafesimize
Baypas yapacaktık kalplerimize
Sonra güneş doğdu tepelerin ardindan
Dünyamız güzellestikçe güzelleşti
Sevgiye dair ne varsa taştı damarlarımızdan
Mutluluğumuz depreşti
Rüzgarlar müjdeli haberler fısıldadı ruhumuza
Dertler küçüldü gözümüzde
Çareler sundu hayat bize üst üste
Sağlık, Neşe, huzur yağdı ömrümüze
Sabır, şükür ve umutla doldu yüreğimiz
Kutlu olsun baypas cesaretimiz
Kutlu olsun zaferimiz