Dünya hayatı bu, bazen şer ,bazen hayrdır
Bir gün yağmur çamurdur , birgün bayırdır
İstenilen anda olsa, kim der ki imtihandır
O methedilen Cennet ,şimdi ne manidardır

Kâh olursun sıhhatte , başın bile ağrımaz
Kâh olursun birgün hasta,kolun dahi kalkmaz

Gün olur; et ,bal, yersin, tatlın olmazsa olmaz
Gün olur , olanı yersin , o yediklerin olmaz

Kâh olur eşin, dostun, bir kişilik yerin kalmaz
Kâh kalırsın bir gün yalnız,bir geleninde olmaz

Gün olur , gözün yaşarır , attığın kahkahadan
Gün olur , gözün boşalır,bir dert,bir sıkıntından

Kâh kesenin ağzını , olmayana açarsın
Kâh olmaz el avuçta,bir borç veren ararsın

Gün olur dağ taş demez, yorulmadan aşarsın
Gün olur yaslanmaya belki baston ararsın

Kâh her işin rast gider,mutlu mesut olursun
Kâh her işin ters gider,bir yol arar durursun

Gün gelir, omzun vurulur , izdivaç’a gidersin
Gün gelir, omuz üstte , yanlız kabre girersin

İşte dünya böyle bir yer,kâh kışı var kâh yaz’ı
Ne çok sevin ,ne çok üzül ,hep ol mütevazı
Sızlanmadan geçmeliyiz biz imtahanımızı
"Ankebut " ikinci ayet" e , atıftır bu yazı

azci-can

Ankebut suresi 2. Ayet

İnsanlar, hiç imtihana tâbi tutulmadan, sadece “İnandık!” demekle bırakılıvereceklerini mi sandılar?