Sessizlik çöktü yine şehre,
İsyanım birikti içimdeki nehre.
Sığındım Allah’a sessizce,
Canlı koydun beni bu gece kabre.
​
Zaman akıp gitti, ömür tükendi,
Gönlüm derdi senden öğrendi.
Sırtımdan vurduğun günden beri,
Kırık kalbim yok, geri dönmedi.

Yoruldum yalan sözlerden,
Merhametsiz bakan gözlerden...

Uzaklaşan gölgeni izledim,
İçimdeki derin yarayı gizledim.
Kalpte kalan sadece aşk acısı,
Dinecek elbet bir gün sızısı.

Gözümden dökülen yaşlar şahidim,
Karanlık gecede yalnız viraneyim.
Söndü içimde umut ışığı,
Kalmadı senden geriye bir eser.

Yüzüm gülmez artık, son elveda,
Sesim yankılanır boş odada.
Herkes kendi yoluna yürür bundan sonra,
Bir daha adımı sakın anma.

Yoruldum yalan sözlerden,
Merhametsiz bakan gözlerden...

Uzaklaşan gölgeni izledim,
İçimdeki derin yarayı gizledim.
Kalpte kalan sadece aşk acısı,
Dinecek elbet bir gün sızısı.