​Selanik içinde doğdu bir güneş,
Annesi Zübeyde, babası eşsiz.
Çocukluk günleri akıp giderken,
Okul yolunda o kararlı bir iz.

​Asker ocağında pişti yüreği,
Vatanın uğrunda verdi emeği.
Çanakkale oldu çelikten kale,
Bükülmez düşmana erin bileği.

​Samsun’a varınca Mayıs gününde,
Milletin bahtı var şan düğününde.
Düşmanı kovarken yurdun içinden,
Yeni bir devir açtık önümüzde.

​Başkent oldu Ankara o günlerde,
Birlik kuruldu bak tüm illerde.
Egemenlik geldi millet özüne,
Sözümüz geçiyor şimdi her yerde.

​Cumhuriyet ile açıldı yollar,
Yenilik tuttu bak nasırlı kollar.
Bilgiyi yaydı tüm ocağımıza,
Aydınlığa erdi bütün o haller.

​Kadınlar el ele erdi düzene,
Hukukla ışıklar doğdu özene.
Çağdaşlık yakıştı Türk’ün özüne,
Hakikat göründü her bir gözene.

​Fabrika kurduk da kalkındı yurdum,
Yerli malı ile düzeni kurdum.
Bağımsızlık için çalıştım durdum,
Engeli önümden böyle savurdum.

​Soyadı verildi, Atatürk dendi,
Milletin kalbine bir sevgi bendi.
Yurtta barış dedi, dünyada huzur,
Karanlık devirler geriye döndü.

​Kasım ayı geldi, günlerden ondu,
Dolmabahçe’de bir yıldız soldu.
Gözleri kapandı, yasa boğulduk,
Koca bir Türkiye hüzünle doldu.

​Anıtkabir oldu son kutlu yeri,
Bizlere emanet o büyük eri.
Kocapırım, yolumdan dönmem asla,
Yürürüz her zaman bizler ileri.

Ömer Tarım
09 Haziran 2026