Güneş üflemeyle mum gibi sönmez
Balçıkla sıvanmaz sû-i zan eden
Taşıma su ile değirmen dönmez
Damlayken kendini derya zanneden

Günâh âlem-i gayb perdesi sisi
İdrâkten âcizsin temizi pisi
Lafla yürümüyor peynir gemisi
Damlayken kendini derya zanneden

Öyle şeyler söylerim ki pes dersin
Kuş kadar beyninle kafayı yersin
Ne üç kuruş ne beş para edersin
Damlayken kendini derya zanneden

Gaflet uykusuna uyanık dalmaz
Kimsenin ettiği yanına kalmaz
Mânen ahvâlimi havsalan almaz
Damlayken kendini derya zanneden

Zira sökmez bu dünyada cakanda
Muhatapta olmam zerre takanda
Mahşer günü iki elim yakanda
Damlayken kendini derya zanneden

Boş konuşup ne siner ne pusarım
İçim dolu terbiyemden susarım
Boğulursun ne vakit ki kusarım
Damlayken kendini derya zanneden

Bayramlık ağzımı açtırma zârda
Sabrımı zorlayıp zararda kârda
Hiç üşenmem sıralarım art arda
Damlayken kendini derya zanneden

Her soruna bulunur bir çözüm de
Melanete merhamet yok özümde
Zırvalayan zavallısın gözümde
Damlayken kendini derya zanneden

Acımam kasıtlı ya da kazara
Düşmansa câhile okuryazara
İpliğini çıkarırım pazara
Damlayken kendini derya zanneden

Ahde vefâlının canını yakmam
Nankörün yaşına başına bakmam
Kuru gürültüye pabuç bırakmam
Damlayken kendini derya zanneden

Helâlmiş misâli kul hakkı yenmez
Afsız suç asla ve kat’â ödenmez
Cihadsız esire mücâhid denmez
Damlayken kendini derya zanneden

Yaşarken riyâsı şahsıma bolsa
Mezarına gitmem duâmsız solsa
Annemin babamın öz oğlu olsa
Damlayken kendini derya zanneden

Şerif der daha çok dert dereceksin
Kaç kefen yırtarak can vereceksin
Âhımla yaşlanıp gebereceksin
Damlayken kendini derya zanneden

25 Mayıs 2026
İzmir