Senin,
O cızırtılı torna sesine,
Alışman,
Çok uzak sürer…
Üstündeki elbiselerin,
Siyah ve yağlı,
O al al yanakların,
Şimdi tümden siyah…
Bıraksa ustan,
Koşarak gideceksin eve…
Dün sabah gördüm seni,
Aynı sınıfından,
Bir arkadaşınla…
Yürüyordunuz,
Okul yolunda…

Daha dündü onlarla,
Gülerek girmen,
Okul kapısından…
Baban hapse girince,
Seni aldılar okuldan…
İlk yarıyılda,
Üstünü başını hepten,
Konu komşu giydirdi…
Geride de,
Beş kardeşin var idi.
Okutamadılar seni,
Para yok diye…

Okul yolunda yürüyordunuz,
Aynı sınıfından bir arkadaşınla,
İlerden seslendi,
Çırak arkadaşların:
“ mıstıkk”
Koşarak ayrıldın onlardan,
Ne çabuk da kaynaştın,
Ne çabuk da alıştın onlara,
Bir yabancı gibiydin,
Okul arkadaşının yanı başında…

Yağlı lekeler vardı,
Pantolonun da…
Çırakların kaba ağzına,
Sözlerinin tatsızlığına da,
Alışacaksın…

Ağlamıştın ilk günler,
Okula gideceğim diye.
Ustan bıraksa hemen,
Gideceksin koşarak eve..
Belki de ustan,
Harçlık dahi vermiyor sana…
Belki de tokatlanıyorsun…
Hatalarında
Küfürler de, hakaretler de
Yağmur gibi yağıyor yüzüne,
Belki….

Arkadaşlarını görünce,
Eğme başını yerlere…
Gülerek bak yüzlerine.
Okuyamadım,
Okutmadılar diye de,
Hayıflanma,
Dik dur…
Utanma Mıstık çırak…

Bu paragöz düzenin,
Bu sermaye düşkünü,
Kapitalist sistemin,
Yedikçe doymayan,
Emek düşmanı,
Kapitalizmin,
Ağına düşürüp,
Kanını emdiği çocuk,
Tek sen değilsin…

Uyanmak,
İnsanlığımızı, onurumuzu,
Emeğimizi, ömrümüzü
Ayakları altına alan,
Bu sisteme,
Dur demenin zamanı…

Kim bilir,
Abinin elindeki kitaplarıyla,
Okul yolundaki,
Arkadaşlarını gördüğünde,
İçinde bir burukluk hissedeceksin.
Ağlama Mıstık çırak,
Çıraklıkta,
Okumuşluk kadar,
Şereflidir…


Nasıf Acar
17.04.1986
Çırak Mustafa’ya…..