1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
45
Okunma
Yıkılmış Yuvada
Biraz yorgunluk kaldı içimde,
Biraz da kalbimin dinmeyen ağrısı.
Yıkılmış yuvaların sessizliğinde
Çalmaz artık neşeli şarkılar.
Gece uzadıkça insan,
Duygusal ezgilere bırakıyor kendini.
Bir şarkı geliyor ansızın,
Tam kalbin ortasına dokunuyor;
Ve alıp götürüyor yıllar öncesine.
Eski bir gülüşe,
Yarım kalmış bir vedaya,
Saklanmış birkaç hatıraya…
Ama yine de susmuyor kalp.
Her acının içinde bir hatıra,
Her hatıranın içinde biraz sevda taşıyor.
Ve insan, en çok da
Kırıldığı yerlerden hatırlıyor kendini.
Fatma Duran
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz