7
Yorum
24
Beğeni
0,0
Puan
305
Okunma

beraber
susup,
su-sar-ken
şiir/şiir
kapıyı
kapatıp
üstüme
sırtımı
kapıya
yaslayıp
olduğum
yere
oturuyorum
işte
bir
yanında
cennet
bir
yanında
cehennem
mumdan
bir
gemi
ile
ateş
denizinden
geçmek mi?
istemiştim
eriyorum
sıcak
ıslak
sırılsıklam
damla
damla
DÜŞ.üyorum
ve
sen
kendime
yasaklanmış
bir
şehir
gibiydin
bütün
sokaklarını
görebiliyordum
Midas
matemi
gümüş
paralar
koyarak
gözlerime
sana
vurulmuşum
gibi
bir
çatışmada
hiç
bir
sokağına
sapamıyordu
ölen
yerlerim.
sonramdın
ve
en
sonumdaydın
emerek
alt
dudağımın
içini
tersten
okuduğum
bir
kitap
gibi
seni.
ezber
bozan
bir
cümleyle
kıvırıp
dilimi
surlarından
aşıp
taşıp
sonra
tutup
saçlarından
çekip!
uyandırır
gibi
bir
ırmağı
uykusundan.
daldırıp
parmaklarımı
sularına
dayanıp
duvarlarına.
kollarımın
arasına
alır
gibi
gökkuşağını
sımmsıkı
sarılsam
dolar mıydı
rengindeki
boşluğumun
kuyuları
durup
sonra
solumda
yumruk
yapıp
cümleyi
ahh
kafama
kafama
çakıyorsun
şimdi
soluğunu.
aramızdaki
susan
susayan
her
şeye
inat
sırtında
hayalETimle
hayretlere
düşerken
parmak
uçlarımın
şaşkınlığı
dokunuyorum
kalbimle
sana
sokuluyorum
sana
kimsesiz
ve
sessiz
Aşkım.
şehir
yazmak
istemiyorum
şiir
diyorum
şiir
şehir
uyurken
yazılır
sana.
yalnızca
sana.
(...)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.