0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
12
Okunma
İlmek ilmek dokunmuş
Bir kumaş tı hayat
Bense usta bir terzi
Kesiyor biçiyor dikiyordum
Layığıyla yapmaya çalışıyordum işimi
Nede olsa benim diyordum
Bu işin ehli
Ama memnun etmek ne mümkün
zor tabi
Kimi cuk otursun dedi
Kimi bol istedi
Kimine dar geldi
Bazıları da rengini sevmedi
Herkes kendince mükemmel di
Ama bilmiyorlar dı
Onlar bende hep, eş değerdi
Oysa sevgi ile dikilmiş her elbise
Saygı ile giyilse
Ne farkeder di değil mi
Ha ipekli ha saten
Ha pamuklu ha keten
Kim neyi taşıyabilecekse
Ona onu diktim ben
Kimseyi memnun edemeyince
Bıraktım mesleği
O günden beri
El açıp yalvarıyorlar
Biz ettik sen etme diyorlar
Yine kapıma geliyorlar
Bari çıplak kalmasınlar diye
Beğenme şansları olmayan tek şeyi veriyorum
Ben onlara artık sadece
Kefen dikiyorum ....
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
