1
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
35
Okunma
Miri’ye (Kirpi)
Bir kirpi gibisin Miri.
Yaklaşmak istedikçe batan oklarınla,
Kendi yalnızlığının etrafına ördün o duvarı.
Sevgini duymak, çölde su bulmaktı sanki,
Korkularından bir zırh yaptın gövdene.
Ne zaman sana doğru bir adım atsam,
İçine kapandın, dikenlerini diktin üzerime.
Oysa ben canımın yanmasını bile göze almıştım.
Senin o sert, o dokunulmaz kabuğunun altında
Yumuşak bir kalp aramıştım.
Ama yanılmışım.
Sen sadece korkak değil, vicdansızdın da.
Kanayan ellerime bakıp tek bir gün acımadın.
Dikenlerin bende kalırken,
Sen kendi güvenli yalnızlığına çekildin.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz