Ne kadar zarif, bir o kadar da derin bir hakikat... Kalpten akan bu sözler, modern dünyanın koşturmacasında unuttuğumuz o en saf aynayı tutuyor yüzümüze: Ne ekersek, onu biçeriz.
​İnsan bazen hep almayı, hep sarıp sarmalanmayı bekliyor ama hayatın matematiği aslında çok net bir terazi üzerine kurulu. Hakiki bağlar kurmak, birinin hayatında iz bırakabilmek; cebimizdekiyle değil, kalbimizden verebildiğimizle ölçülüyor. Bir omuza dokunurken, bir dosta sarılırken oraya ruhunu katmadıktan sonra geri dönüşü de bir o kadar kuru ve anlamsız kalıyor.
​"Sadece hak ettiğimiz kadar..." cümlesi hem bir adalet vurgusu hem de tatlı bir iç hesaplaşma. İnsan dünyaya ne kadar ışık verirse, kendi gecesi de o kadar aydınlanıyor demek ki.
​Yüreğini esirgemeden paylaşabilen, o "bir gönül dolusu insanlığa" sahip olan güzel ruhlara denk gelmesi dileğiyle...
​Bu güzel ve anlamlı paylaşım için teşekkürler, ruhuma çok iyi geldi. Tebrikler şairim

Tebrikler üstadım