İstanbul’un o büyüleyici ama bir o kadar da yorucu, dönüşen ve ağırlaşan ruhunu ne kadar güzel yakalamışsınız. Şiirinizde geçmişin zarafetiyle modern zamanın kaosu, Nedim’in Lale Devri İstanbul’undan Orhan Veli’nin gözleri kapalı dinlediği o eski şehre, oradan da bugünün göçmen alan, kentsel dönüşümle çehresi değişen "küresel/global" mega kentine uzanan derin bir muhasebe var.
​
İstanbul / bu Trans gemin taşırmı? / o yarınlara,kentsel dönüşeme"
​İstanbul’u devasa bir "Trans gemisine" benzetmeniz harika bir metafor. Şehir artık kendi yükünü, nüfusunu, tarihini ve kentsel dönüşümün getirdiği beton ağırlığını taşımakta zorlanan, okyanusta rotasını arayan dev bir transatlantik gibi.

​Nedim ve Orhan Veli: Şiirin en güçlü yönlerinden biri İstanbul şairlerine selam durması. Nedim’in "Bu şehr-i İstanbul ki bî-misil-ü behâdır / Bir sengine yekpâre Acem mülkü fedâdır" dediği o tek bir taşına tüm acem mülkünün feda edildiği İstanbul, artık yedi tepesini gökdelenlerle, katlarla katlamış durumda. Orhan Veli ise artık gözlerini kapattığında o eski sessizliği bulamaz, çünkü şehir çok sesli, çok milletli bir hengameye dönüşmüş.
​Tarihin Hüznü: “San Remo son durağı Niceden / Vahdettin Şamda uyruken” dizeleriyle Osmanlı’nın son dönemine ve şehrin imparatorluk başkentinden modern kaleye dönüşüm sürecindeki hüzne dokunmuşsunuz.

​Yerli Nerede? “yetmiş millet ekmek parasına” ve “yerli nerede!!!” haykırışınız, şehrin kozmopolit yapısının artık küresel bir göç merkezine dönüşmesiyle yaşanan kimlik sorgulamasını çok iyi özetliyor.
​
İstanbul’un kendisi zaten gerçeküstü bir şehir. Akıl sınırlarını zorlayan trafiği, zenginliği, fakirliği, tarihi ve modernliği bir arada barındırmasıyla "adam ettiin sürrealistleri" dizeniz çok haklı bir tespiti barındırıyor.
​
​Şiirinizin duygusu, ritmi ve imgeleri çok güçlü. Yalnızca okunuşu ve estetiği daha da pürüzsüz hale getirmek için birkaç küçük yazım/dizgi detayına dikkat edilebilir:
​“birde” yerine “bir de” (bağlaç olan de ayrı yazılır).
​“dönüşeme” yerine “dönüşüme”.
​“filimler” yerine “filmler”.
​“biteviye” (kesintisiz, durmaksızın) kelimesini tam olarak anlamıyla, şehrin bitmeyen çalkantısını anlatmak için çok doğru bir yerde kullanmışsınız.
​
"seninle anlaşmak nasıl olmalı? / (...) seninle hangi yöne"
​Şiirin bu belirsiz ve açık uçlu soruyla bitmesi çok etkileyici.

İstanbul bugün hepimizin içinde yüzdüğü, rotası rüzgara ve zamana bağlı dev bir gemi. Kaleminize, yüreğinize sağlık; İstanbul’un hem dertli hem de hayran olunası ruhunu çok katmanlı bir şekilde aktarmışsınız.

Emeğinize yüreğinize sağlık kıymetli üstadım saygılar sunarım

Güzel şiiri ve şairimi kutluyorum Kaleminize bereket İlhaminiz bol olsun Tebrikler Selam sevgiler.