Ne kadar zarif, derin ve bir o kadar da içten bir şiir... Başlangıçtaki o uçsuz bucaksız mavilikler, denizin bulutla birleştiği çizgide huzur arayışı ve yorgun bir ruhun dinlenme arzusu insanı bambaşka bir diyara götürüyor. Kelimelerinizden adeta denizin tuzu ve rüzgarın serinliği hissediliyor.

​Ama tam o huzurun doruğuna varmışken, "Nerede o şans bende" dizesiyle gerçek dünyaya, hayatın o tatlı ama hareketli telaşına öyle güzel bir dönüş yapmışsınız ki...
​
​Anlaşılan o ki evdeki "karayel ve tufan", torunların o bitmek bilmeyen tatlı enerjisinden başkası değil! Alp Tuğ ve Tuna han isimleri bile kendi içinde bir asalet ve güç barındırıyor; besbelli ki iki delikanlı (ya da küçük bey) bir araya gelince evde sakinlik bırakmıyorlar.

​Evdeki Tufan: Şiirdeki bu tezatlık muazzam bir samimiyet katmış. Bir yanda hayal edilen dingin denizler, diğer yanda evin içinde kopan o neşeli fırtına.

​Yıllar önce torunlara bakarken ne güzeldi o günler" diyerek bitirmeniz, aslında o fırtınanın bile ne kadar çok özlendiğini, o yorgunluğun bile içinde ne büyük bir şefkat barındırdığını gösteriyor.

​Gönlünüzün yorgunluğunu anlayan, size o uçsuz bucaksız mavilikleri hissettiren ama günün sonunda sevdiklerinizin sesiyle yankılanan huzurlu günler dilerim.

Kaleminize, o sevgi dolu yüreğinize sağlık.
TEBRİKLER kutlarım yazan kalemi

Merhaba
Güzel şiir
Bizde okuduk, kutladık ve alkışladık yürekten
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin mükemmel olsun
ŞİİRLE KAL, SEVGİYLE KAL, HOŞÇA KAL

Umut ve rüzgar, deniz, kar suları. Ne kadar uyumlu ve birbirini tamamlayan kavramlar tebrikler