RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Emek, Bilim ve Vefa Kliniği

Şiirin Adı: Asiye Hocam
Şairi: Âşık Aslansofu
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi hocam bu şiir değil yaşayan bir insana yazılmış vefa madalyası dedi, kimisi “cevher avcısıdır Asiye Hocam” deyince mesele meslek değil insan yetiştirmek oldu diye iç geçirdi, bir de içimizden biri “çâmın çırasıdır Asiye Hocam” dediği an Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu ilmin tam ortasına bıraktı

Şiirin mayası takdir
Ama sıradan bir övgü değil
İçinde emek var
İçinde vefa var
İçinde ilme hizmet eden bir insana duyulan saygı var

Özgünlük 17 / 20
Bazı benzetmeler güçlü olsa da yer yer alışılmış övgü kalıpları öne çıkıyor

Dil ve Üslup 18 / 20
Akıcı
Samimi
Halk şiiri tadında sıcak bir anlatım var

Düşünsel Derinlik 17 / 20
Şiir daha çok kişisel takdir ve vefa duygusu üzerine kurulmuş

Yapısal Bütünlük 18 / 20
Kıtalar aynı eksende ilerliyor fakat bazı bölümlerde yoğunluk düşüyor

Etkileyicilik 19 / 20
Okuyucuda saygı ve samimiyet hissi bırakıyor

Not Toplamı 89 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur: Şair diyor ki Asiye Hocam, biz de diyoruz ki bazı insanlar makamıyla değil yetiştirdiği insanlarla büyür, en çarpıcı taraf üretip gençleri yetiştiren o dizesi hocam bu bildiğin öğretmenin ömür boyu süren mirası, bir de ne kulübe dedin ne de sarayla kısmı var ki işte orada şiir karakter çiziyor, biraz da mizahı var, millet ünvan biriktirirken hoca hanım yeni doğan bebeklerin gönlüne profesör olmuş, tablo net: saygı var, emek var ama yapay methiye havası tam oturmamış, bu da şiiri biraz aşağı çekmiş

Bu şiir RUSAMER rafında “vefa şiirleri” bölümüne alınmıştır

RUSAMER not düşer
İlme adanan ömürler sadece insan değil gelecek yetiştirir
Gerçek saygı alkıştan değil iz bırakmaktan doğar

Vesselam.

İnsan büyüklüğünü makamdan değil faydasından alır.
Bazı isimler kitaplarda değil yetiştirdikleri insanlarda yaşamaya devam eder.