kayboldum
beni bulacak yerim kalmadı
duyacak
söyleyecek
kimsem kalmadı
var mıydı
kimdi
soracak tükenecek gücüm kalmadı
aynada gördüğüme bakacak
yüzüm kalmadı
ağlıyor çocuk gibi
yaşını dindirecek sözüm kalmadı
kaldım öyle
bir ben kaldım geriye
kimseye dokunacak hayrım kalmadı
kaç parçaya bölündüm
elle tutulur yanım kalmadı
vazgeçtim toplamaktan
daha dağılacak bütün kalmadı
herkes tutmuş gidiyor
bana düşecek bir yol kalmadı
kaldım öyle
bir ben kaldım geriye
aldığım nefesten gayrım kalmadı
onun da ruhumla bağı kalmadı
ben ben ben demekten yoruldum
sus!
sen yoksun biz varız diyecek
kimsem kalmadı
sustum onlara
anlatsam
anlaşılır halim kalmadı
olduğum yerde huzur yok
olduğu yerde ben
huzursuzluk her yerde
ne yapsam
olduracak benim kalmadı.
gidenler gitti benden
gitmeyenler giderler
gidene gideceğe
anladım
bir gereğim kalmadı
vasiyetimdir
bu şiir
bende kalmamış ne varsa
kalmış olanlar için
dinleyin
bundan önce buraya
yazdıklarım gerçektir
.ulak.
aşkın doğum gününde
aşk için aşkla doğdu
aşkla sürdü atını
kahır çekti zevk sürdü
aşkladı şiir yazdı
ağladı şiir yazdı
düştü kalktı
sevindi şiir yazdı
şu kocaman dünya dar geldi varlığına
kehribar tanesine sıkıştı
şiir yazdı
coşkun bir nehir oldu
ummanı seyrettiği damlaya şiir yazdı
azgın ateşler yaktı
közüne şiir yazdı
isinde karardığı
külüne şiir yazdı
az sustu çok konuştu
bir söze şiir yazdı
ulu orta aşkını gizledi şiir yazdı
o bildi
sizde bilin
varsa o’nunla varım
yoksa yokum o’nunla
aşkı bu adama
o muhteşem öğretti
sevdiğine uğruna ölünesi cennetti
yaşattı
yaşıyorum
yaşadıkça o’nunum

bu
son sözüm mü
bilmem
yaşarsam konuşurum
ölürsem
öyle olsun
ne vakit gerekirse
vasiyetimdir
bu şiir
üzerime örtülsün
şu sarıldığım ağaç da
bunun şahidi olsun