Paranın modern dünyadaki mutlak hakimiyetine dair keskin bir serzeniş ile başlıyor ama sonunda insan ruhunun paradan daha büyük bir derinliğe sahip olduğunu hatırlatan bir tezat sunuyor.

Paranın zekayı kiralayabildiği ama onu asla mülk edinemediği gerçeği, maddi güç ile entelektüel öz arasındaki o aşılmaz sınırı çok iyi çiziyor.

​Paranın, hayallerin yerini alan devasa bir "büyü" gibi görüldüğü bu sistemde, gerçek zenginliği duygu ve hatırlayışlarda aramanız oldukça etkileyici.

İşte bu bakış açısına eşlik edebilecek, paranın gürültüsüyle ruhun sessizliği arasındaki o ince çizgiyi anlatan bir düşünce dizisi:

​Dediğiniz gibi, para en parlak zihinleri bir masanın etrafına toplayabilir.

Ancak o zihinlerin içindeki "yaratma tutkusunu" veya "sadakati" satın alamaz.

Satın alınan şey zekanın ürünüdür, zekanın kendisi ya da ruhu değil
Tebrikler kutlarım yazan kalemi