Yalnızlığın yönü yoktur...Hangi yöne yürürsen yürü yalnızsındır ama Sen hangi yönden gelirsen yalnızlık son bulur...

Ben sende sevmeyi beceremeyen yanımı gördüm,Sevmeye çalışan yanım Çok yorgun...

Aklımdan çıkmayan varlığına göz ucuyla bakmayı yasaklamışken Sen kalbimin her köşesine taht kurmuşsun.

Bana gelmek için çıkmadığın yolları,bana kavuşmak için saymadıgın günleri,Bir başkası uğruna ettiğin duaları topladım yolunun açık , günlerinin mutlu ,gönlündekiyle olmasını diledim...

Gönlümü verdiğimle ömrümü göremedim, Onsuz bir ömre gönül veremedim...

Bazen denizi öyle Çok seversin ki,Düşünmezsin derinliğini ve unutursun yüzme bilmediğini...

Bana sırtını döndüğün an kalbim sensiz atacağını biliyordu ,,Ben sensiz yaşayacağımı bilmiyordum...

Seni Çok sevmekle yapılan iyilikler var,,,Sana iyi bakmak,,,Bu sevgiyle nasıl kötü bakılır ki...

Beni yanlış anlarsan eğer yanlış insan olduğumu düşünme,,,yanlış yapmakla yanlış söylemek insanın içinden gelmez...

Bilmeden yaşıyoruz kaderi ama benim tahminim dahi yoktu seveceğine,geleceğine,bekleyeceğine...

Yaşadıklarımın altını çizmeye çalışırken,yaşayacaklarımın üstü çizilmiş...

Ben seni beklerken,Hayat seni beklemiyor dediler...Hayatım olduğunu nasıl bildiler...

Bırakalım artık şiirleri,üç beş harf alalım yanımıza,iki dert bir sevda anlatmaya yetecek kadar,,,,

Gökyüzü aynı değildir mesela, İstanbul’da başkadır ya da istanbul’dan bakmak başkalaştırır...Sen istanbulsun...

Şayet değmezse gökyüzüne ellerim,Senin yüzüne değmediği için,,,