0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
40
Okunma
Bu şiir, ölümün kaçınılmazlığını ve dünyanın geçiciliğini anlatıyor. Ölüm burada konuşan bir varlık gibi verilmiş; insana her şeyin sonunun aynı yere çıktığını hatırlatıyor.
Temel mesaj şu: İnsan neye bağlanırsa bağlansın, makam, mal, sevgi… hepsi geçicidir. Sonunda herkesin ortak noktası ölüm ve toprak olur. Şiir, bu yönüyle ölüm gerçeğini kabullendiren felsefi bir metin gibi duruyor.
Ne yaparsan yap,
Eninde sonunda ben olacağım senin.
istediğin kadar bağlan bu dünyaya,
Son durağın yine benim.
Sev istediğini, ver değerini,
Ama unutma
Eninde sonunda bana geri döneceksin.
Tutunma bu dünyaya;
Ne malına, ne makamına, ne sevgisine...
Zerresine kadar bağlansan da,
Hepsi senden önce düşecek toprağa.
Ben beklerim,
Sessizce, sabırla...
Sonunda herkes bana döner,
Bir avuç toprakla.
Yazarı:Merakvân-ı İlim
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
