dağıldı sırça saray , adın hüsran dilimde
tükendi hep seninle başlayan masallarım
şimdi kırgın bir şiir dolanıyor kalemde

gülüşün bir ok gibi sinemde izin kaldı
solgun bir hayal şimdi aklımda yüzün kaldı
kırıldı aynaları ruhumun birer birer
içimde senden kalma yorgun bir hüzün kaldı

tükendi gayri bülbül şimdi her gün elemde
rengi soldu güllerin bahçe bağlar tarumar
sevdanın adı kaldı kendi başka alemde

takvimler tükendi bak, yapraklar hazin kaldı
kanıyor yüreğimde, geçmeyen sızın kaldı
mevsimler senden sonra, bana hep güzün kaldı

çaresi yok bu derdin ne fende ne ilimde
ateş düştü özüme, nefesi yandı aşkın
derya döksen kâr etmez, kerem yandı külümde

kırıldı kara kalem, alnımda yazın kaldı
silindi hatıralar aklımda nazın kaldı
bu aşkın yangınıyla divanlar yarım şimdi
avazın yüreğinde sönmeyen közün kaldı

FATİH ŞAHİN IŞIK AVAZ