Seninle çiğdem topladığımız yerde içtim dün gece,
Otlar bile yeşermemişti oysa,
Bir çıplak topraktı uzanan, uzandığımız yerde,
Acılarımı o topraklara ektim.
Sendin dudaklarıma nokta nokta konan,
Sen vermiştin o acıları,
Eğilip o acıları öpecektim..

Sensiz daha bomboş bu şehir,
Bütün içkiler daha tatsız,
Tüm içtenliğimle bu gece,
Sensiz anılara sarhoşça tükürdüm, bir bir..

Bütün yollar sana çıkmakta bir tanem,
Elim ayağım tutmaz oldu sen gideli,
Üstelik sarhoşum bu gece,
Bekleme.
Hayal bile olsa, gelemem,
Bir koyu karanlıkta büyümüşüm ben,
Gözlerim kamaşır ışıklı bulvarlarda,
Ayaklarıma cümle taşlar takılmış bunca yıl,
Ben o asfaltlarda yürüyemem..

Bakışlarımda, parmak izlerimdesin, bir tanem;
Nereye baksam,
Neye dokunsam, orada sen..

Daha fazla sevemem..

Paylaş:

6 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (4)

5.0

100% (4)

Acılar gece gezer Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Acılar gece gezer şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Acılar Gece Gezer şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Nurettin GÜLBEY, @nurettingulbey

28.4.2026 11:01:28

5 puan verdi

Baş yastıkta ama,uykular haram,
Sensizim dinmiyor,kanıyor yaram,
Sen tabipsin yârim,ilaç ver saram,
Acılar Gece Gezer, BİLMEZ MİSİN?

Nurettin GÜLBEY
Saat :11:00
26.04.2026
YALOVA

Tebrikler efendim.Anlamlı ve güzel şiir,kutlarım.Selam ve saygılarımla...

YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1

27.4.2026 19:27:56

5 puan verdi

Ayrılığın yarattığı o derin boşluğu ve alkolün etkisiyle tırmanan acıyı, oldukça ham ve yalın bir dille anlatıyor. "Çiğdem topladığımız yerde" gibi çok spesifik bir hatıra ile başlıyor, ancak o anın yeşermemiş olması, aslında ilişkinin de o toprakta hiç kök salamadığını veya kuruduğunu ima ediyor.

"Acılarımı o topraklara ektim" dizesi, acının pasif bir yük değil, bilinçli bir eylemle yerleştirilmiş bir tohum olduğunu gösteriyor. Bu, sorumluluğun kabulüyle birlikte, o toprağın (ilişkinin) artık verimsizleştiğinin itirafı.

Şehir, sevgilinin yokluğunda anlamını yitiriyor. İçkilerin tatsızlaşması, duyuların bile uyuştuğunu, sadece sarhoşluğun değil, anılara tükürmenin bir savunma mekanizması olduğunu gösteriyor.

Ayaklarıma cümle taşlar takılmış" metaforu, geçmişin ağırlığının fiziksel bir engel haline geldiğini anlatıyor. Işıklı bulvarlarda gözlerin kamaşması, bu karanlıkta büyüyen kişinin aydınlık dünyaya uyum sağlayamayacağını, yani geri dönüşün imkansız olduğunu vurguluyor.

Bakışlarımda, parmak izlerimdesin" dizesi, sevgilinin artık sadece bir hatıra değil, algının ve bedenin her zerresine işlenmiş bir iz olarak kaldığını belirtiyor. Dokunulan her şeyde onun varlığı hissediliyor.

Daha fazla sevemem" diyerek kesin bir noktada bitiyor. Bu, bir isteksizlikten ziyade, tükenmişliğin ve korunma içgüdüsünün son sözü.

Geçmişe takılıp kalan, ışıkta yürüyemeyen ama yine de her dokunuşta o parmak izini hisseden bir ruhun, kendisini korumak için aldığı son karar.

Çok etkileyici ve içten bir şiir olmuş Tebrikler