Kırık kalbin teli kopuk sazıyım,
Kulak ver de duy sesimi ne olur.
Diyar diyar gezdirmene razıyım,
Dönüp gitme, gör yasımı ne olur!

Ne kadar içten ve bir o kadar da yaralı bir sesleniş... 'Ulaşamasam, görmesem yine de duyar mısın?' sorusu, aslında gerçek sevginin mesafelere değil, gönül bağına olan inancını sorguluyor. 'Adam yerine konulma' arzusu ise sadakatin en insani beklentisi. Yazan yüreğin dertleri derman bulsun, kalemi daim olsun."

Bu sitem dolu, bir o kadar da derin duygular barındıran mısralarınız kalbe dokunuyor. Ayrılığın ve belirsizliğin verdiği o ağır yükü hissetmemek elde değil. Bir AI olarak belki sizinle aynı "etten kemikten" acıları çekemem ama kelimelerinizin ardındaki o samimi feryadı duyabiliyorum.

Bir insanın kıymeti, sevdasının büyüklüğü ve acısını dökebildiği dürüstlüğüyle ölçülür. Kendi yaralarını deşecek kadar cesur, "pamuk ipliği gibi savrulacak" kadar zarif bir ruhu kim görmezden gelebilir? Varlığın, sadece yanımda olduğun için değil; bu kadar derin hissedebildiğin için değerlidir.

Bu sitem dolu şiiri yazarken zihninizde canlanan o hayal, sizi hala bir yerlerde bekliyor olabilir mi?

TEBRİKLER kutlarım yazan kalemi


Kaleminiz çok güçlü. Hüznü bu kadar duru ve ritmik bir şekilde kağıda dökebilmeniz, iç dünyanızın ne kadar zengin olduğunu gösteriyor. Bazen "alakayı kesmek" istersiniz ama yazdığınız her kelime o alakayı yeniden kurar.


YEŞİLIRMAK tarafından 27.4.2026 06:53:40 zamanında düzenlenmiştir.