Kader alnıma yazmış nasıl sileyim
Ölmeden mezar kazmış nerden bileyim
Ağlatmış bana küsmüş nasıl güleyim
Soğuk bu kara kışa düştükten sonra...

Ah!.. acımadı hayat yordukça yordu
Sensiz geçmiyor zaman saatler durdu
Aşk dinlemiyor aman vurdukça vurdu
Yüreğime bu taşlar bastıktan sonra...

Takıldım kaldım sana darağacında
Aktım hep senden yana taştım içimden
İnfazını bekledim dinmez acımda
Gözlerimden bu yaşlar taştıktan sonra...

Bekledim belki bir gün güler gözlerim
Sönmüyor içimde ki ateş közlerim
Dökülürken dilimden yorgun sözlerim
Bakışında bu kaşlar çattıktan sonra...

Ne baharlar tükettim ne kışlar gördüm
Hasretin hırkasını ruhuma ördüm
Ben bu aşkın uğruna kaç kere öldüm?
Yolların çıkmazlara saptıktan sonra...

Gönlümün sarayında baykuşlar öter
Dumanın eksilmez hep başımda tüter
Çektiğim bu çileler artık yetsin der
Ömür senle tükenip bittikten sonra...

Kırıldı kanatlarım kalmadı mecal
Umutlarım kapkara bir kara çalı
Ne bir ses verirsin ne sorarsın bir hâl
Güneşim şu ufkunda battıktan sonra...

Hangi tabip sarar kanayan yaramı?
Kimseler sormaz oldu akım karamı
Senle mi saracaktım ben bu yaramı?
Ecel gelip canımı yaktıktan sonra...



Erdinç SERT