GONCALAR

Goncalar gül olmak düşüyle açar,
Her sevdanın demi muhabbet ise,
Gönül yare koşar, yar ondan kaçar,
Ayrılık, vuslatta bir tohum ise.

Aşk aşk dedikleri, yanmaksa eğer,
Kavrulan yürektir, bir nam-ı diğer,
O savrulan küller, ta arşa değer,
Meğer ki tutuşup kül olmak ise.

Gelip de dünyaya ağlamayan yok,
Gönlü sel olup da çağlamayan yok,
Yaralı gönlünü dağlamayan yok,
Bu coşkun sel eğer, bent yıktı ise.

Zamandaki perde, sır yırtılınca,
Beden kafesinden can atılınca,
Defteri verirler bak tartılınca,
İyi, kötü, işler mizanda ise.

Gönül gücenir de lakin darılmaz,
Her merhemle aşk yarası sarılmaz,
Vakti gelmeyince tohum yarılmaz,
Toprağı tanıyıp görmemiş ise.

Şu koca dünyanın her şeyi yalan,
Hep dolar boşalır, var mı ki kalan?
Yok olsun eserin, edilsin talan,
Bir gönlü kırıp da hak yedin ise.

Her gelen yolundan kendince gider,
Ayrılık insanı canından eder,
Kendi kaderince yaşadın meğer,
Yaşamamış var say! Sevmedin ise.

Ejder Yurttaş